mam TO

Kiedy się uspokajamy, możemy do największych wyzwań
podchodzić bez emocji (co nie znaczy bez uczuć).
I to jest bardzo OK.

Nie bierzemy niczego do siebie, póki nie uznamy, że to o nas.

I to naprawdę MY nadajemy znaczenie rzeczom, a nie
targane nami emocje na triggery po traumach.

Paradoksalnie, kiedy mam dużo (ogrom) na głowie
i w odruchu silną potrzebę zwiększania tempa, wtedy
najważniejsze by nie wpaść w pułapkę pośpiechu(!)
To i tak niczego nie zmieni, a tylko zestresuje, napnie i wnerwi.
I jak zmęczy!

Im więcej, tym wolniej, spokojnie i metodycznie; taki paradoks..

Zresztą i tak wiadomo, że obowiązki nigdy się nie kończą,
więc po co gonić ;)

Niespełna trzy dni,
a czuję się jakbym
wróciła z długiej podróży.

ubezpieczenie dzieci
mój dentysta
żarcie dla kotów
worki na śmieci
garnitur do pralni
buty do reklamacji
maść na trądzik
książka z biblioteki

ciiii….

Teraz satsang.

Ciekawe, że
wystarczy nie szkodzić,
nie trzeba nawet specjalnie robić coś dobrego.

Ciekawe, prawda?

Nieszczególnie często odprawiam rytuały,
a jednak od jakiegoś czasu, z jakiegoś powodu
lubię domykać/celebrować/zauważać schyłek wakacji.

Jeżeli tylko jedna rzecz/nauka/przypomnienie na dzień,
to na dzisiaj brak pośpiechu.
Spokojnie, po kolei i z uważnością/przytomnością.
A wtedy.. ymmm, wręcz z przyjemnością!

Naprawdę(!) nie ma co/czego szukać
gdzie indziej, na zewnątrz.

Mikroświat? Tak.

sierpień
hello

Po tych trzech wspólnych dniach (dobach),
wyczerpałam limit słów chyba na miesiąc ;)
Przynajmniej teraz tak mi się wydaje.