Patrzę na rzeczy dookoła
i nie mogę się nadziwić,
że nazywałam je moimi.
Albo raczej, że wierzyłam,
że tak jest.

utworzone przez Kasia | sty 10, 2020 | Uncategorized | 0 komentarzy
Patrzę na rzeczy dookoła
i nie mogę się nadziwić,
że nazywałam je moimi.
Albo raczej, że wierzyłam,
że tak jest.
