mam TO
blog o uważności w praktyce
keep calm and read books
Dziecko, które czyta
stanie się dorosłym,
który myśli.

nowe nawyki
Ciekawie jest obserwować
jak nowe nawyki,
po wielu tygodniach praktyki,
zaczynają żyć własnym życiem.

I bend so I don’t break ;)
In the beginning, it is always dark.
The mind thinks (and leads us to believe)
that this darkness is forever.
But the body can feel the light,
and as soon as it’s allowed,
will always grow toward it.
That’s nature. That’s yoga.
~ Amy Jirsa

just breathe
Wstrzymując (automatycznie) oddech
kiedy się stresujemy, pogarszamy jeszcze
swoją (i tak trudną) sytuację.
Właśnie wtedy szczególnie dobrze
jest pamiętać żeby oddychać.

poziomy
Okazjonalny relaks ma
niepodważalną wartość.
Ale regularna praktyka
przynosi zupełnie inną jakość.

z cyklu ufać sobie
Ufać sobie to
słuchać/wierzyć swojej intuicji.

jeszcze o złudzeniach
Gdyby Azjata poprosił mnie
o opis Europy, zmuszony byłbym
odpowiedzieć: Jest to część świata
nawiedzona niewiarygodnym złudzeniem,
że człowiek został stworzony z niczego
i że jego obecne narodziny są
jego pierwszym wejściem w życie.
~ Arthur Schopenhauer

życie kochanie trwa tyle co taniec
(…) Bal to najdłuższy na jaki nas proszą,
nie grają na bis, chociaż żal,
zanim więc serca upadłość ogłoszą
na bal, marsz na bal
Niech żyje bal!
Bo to życie to bal jest nad bale!
Niech żyje bal!
Drugi raz nie zaproszą nas wcale!
Orkiestra gra!
Jeszcze tańczą i drzwi są otwarte!
Dzień warty dnia!
A to życie zachodu jest warte!
~ sł. Agnieszka Osiecka

poradzę sobie
Coraz częściej,
zupełnie bezzasadnie
i bez kontekstu,
szumi mi to w głowie.
Poradzę sobie.

gdy idę, to idę
Uczniowie zapytali rabbiego dlaczego
mimo wielu zajęć zawsze jest taki spokojny.
Na co on im odpowiedział:
„Gdy siedzę, to siedzę.
Gdy stoję, to stoję.
Gdy idę, to idę”.
Uczniowie poczuli się zakłopotani i pomyśleli,
że niezrozumiali właściwie. A więc zapytali ponownie:
„Rebe, i my tak robimy, ale co czynisz ponadto?”
On ponownie odpowiedział:
„Gdy siedzę, to siedzę.
Gdy stoję, to stoję.
Gdy idę, to idę”.
Wtedy uczniowie znowu: „Rebe, to co mówisz, czynimy również,
ale jesteśmy dalecy od twojej mądrości”.
Wtedy rabbi potrząsnął głową i powiedział:
„Nie! Gdy siedzicie, to już wstaliście.
Gdy stoicie, to już wyruszyliście w drogę.
Gdy idziecie, to już doszliście”.
~ opowieść chasydzka
