mam TO

Co jest celem życia?

Intuicja jest związana z umiejętnością widzenia w pełnej perspektywie.

..nie tyle wiem, ile doświadczam tego poziomu zrozumienia

Oczekuję waszych pasji.

Jeśli wszystko układa ci się tak jak chcesz,
to ci współczuję.

Znajdź swoją drogę. Jeśli nie robisz w niej postępów,
to znaczy, że to nie twoja droga.

L.K.

Jest koneserem.
Wie co ma prawdziwą wartość
i to celebruje.
Nie ugania się już za sprawami,
które nie przynoszą szczęścia,
a jedynie takie obiecują.

Odkryłam ciekawą zależność –
budując przez dłuższy czas poczucie wewnętrznej stabilności/nieporuszenia/skupienia
teraz, w chwili rzeczywistej kumulacji spraw i dużego napięcia,
mogę czerpać z nagromadzonej energii i spokoju wewnętrznego.
Ten supeł, związany z ilością stresujących zadań
wydaje się być ledwie poplątanym kłębkiem,
a nie wprost niemożliwie zaciśniętym węzłem.
Jest miejsce pomiędzy sprawą pilną, a jeszcze pilniejszą.
Potrafię znaleźć w tej sytuacji przestrzeń,
widzę ją w szerokiej perspektywie.
Naprawdę ciekawe uczucie.
Zupełnie inna jakość (życia) :)

Don’t rush anything.
When the time is right,
it’ll happen.

Nie chcieć mieć za dużo –
więcej od innych,
więcej niż się potrzebuje,
na zapas.
To klucz do sukcesu – widzenia jak jest,
czyli zrozumienia i spokoju.
Chciwość oślepia.
Tak po prostu jest,
wyraźnie to widzę ;)

Nie ma dzieci – są ludzie,
ale o innej skali pojęć,
innym zasobie doświadczenia,
innych popędach,
innej grze uczuć.
Pamiętaj, że my ich nie znamy.

~ Janusz Korczak

Wiem jak to jest
nie identyfikować się ze swoimi emocjami
a je obserwować.
To całkiem inny punkt widzenia.
I działania.

Sztuka życia…
to ani beztroskie dryfowanie,
ani strachliwe czepianie się przeszłości.
Polega na tym, żeby być wrażliwym na każdą chwilę,
traktować ją jako coś zupełnie nowego i niepowtarzalnego,
mieć umysł otwarty i chłonny.

– Alan W. Watts

Problemy pojawiają się
kiedy zaczynam zbyt poważnie traktować sprawy.
A przecież życie to taniec
tego co zależy ode mnie
z tym, na co nie mam wpływu.

Jaką musiałam być ignorantką,
żeby wierzyć, że to JA kieruję obrotem spraw.
Albo że mam prawo mieć jakieś oczekiwania w tej kwestii.

Dostanę to (zlecenie) albo nie – będzie tak samo.
Odpisze albo nie – będzie tak samo.
Zdam (egzamin) albo nie – będzie tak samo.
Obrazi się albo nie – będzie tak samo.

To co się przydarza, nie ma wpływu na mój świat wewnętrzny.
Tu panuje spokój, równowaga i radość.
Nie ma się gdzie spieszyć, czego zdobywać ani osiągać,
nie potrzeba już niczym dopełniać, bo tu już JEST pełnia.
Nikt nie jest w stanie mnie dotknąć krytyką ani pochwałą.
Tu dostęp mam tylko (aż) ja.