Kiedy nasze życie nam wystarcza, nie potrzebujemy niczego więcej.
Jakie to przyjemne uczucie. Nasz świat nam wystarcza.
Rzadko mamy okazję to skonstatować.
Czujemy się z tym obco, bo żyjemy, wciąż pragnąc więcej (…)
Mamy w sobie tyle siły, ale tak małą wiedzę, jak ją wykorzystać.
Prawdziwa siła bierze się ze świadomości samego siebie
i swego miejsca w świecie.
Kiedy czujemy, że musimy coś gromadzić,
zapominamy o tym, kim naprawdę jesteśmy.
Musimy pamiętać, że nasza siła pochodzi z przekonania,
że wszystko jest w porządku, a zdarzenia biegną tak, jak powinny.
Lekcje życia, E. Kubler-Ross, D. Kessler
A więc jesteśmy tu po to, aby eksplorować (mikro)Kosmos jakim jesteśmy my sami,
a zbliżając się do siebie, odkrywać analogiczne prawdy rządzące Kosmosem.
Bo wszystko jest fraktalem –
w większym zawiera się mniejsze, a w mniejszym kolejny świat.
Przeczuwałam to jeszcze w czasie mojego życia w zaciemnieniu,
a teraz to wiem. Więc tylko uśmiecham się z głębokim porozumieniem gdy czytam:
B. po powrocie ze szkoły, jeszcze w progu woła:
– Czeeeść! Przyniosłem coś niesamowitego.
Siebie!
I uśmiecha się szeroko.
A ja razem z Nim.
Zazwyczaj chodzimy spięci,
pełni obaw i przekonań o konieczności działania,
(za)troszczenia się o swoją przyszłość.
I nawet nie przyjdzie nam do głowy,
że większość spraw nie potrzebuje naszej ingerencji.
Zgoda na to co jest, pozwala się odprężyć
i dostrzec wyraźnie którędy mamy podążać.
_