Dojrzewając, zaczynamy rozumieć co i dlaczego czujemy, czego potrzebujemy,
mieć świadomość tego, co myślimy o sobie i o świecie, potrafić przebywać wśród
ludzi bez lęku przed zatraceniem własnych granic lub odrzuceniem. To taki moment
w naszym życiu, w którym wszystko jest wystarczająco rozwinięte, byśmy mogli
korzystać z potencjału własnej osobowości.
– Joanna Flis♥, Madame Monday. Po dorosłemu
Jakkolwiek to zabrzmi (w styczniu)
i cokolwiek jeszcze przyniesie luty,
wiosnę już czuć i słychać w powietrzu.
Czyż to nie paradoks – im więcej robię (jestem w ruchu),
tym więcej mi się chce.
Nie (u)staję.
i dochodzę do wniosku, że jeżeli tylko gdzieś da się dojść,
a musimy tam dotrzeć, to warto iść, a nie się wieźć.
Chodźmy więcej!
Serio.
pytasz czego chcę naprawdę
chcę nudnego roku
chwilę postać z boku
w końcu móc rozluźnić gardę
rozejść się z okopów
zgodzić się na pokój
– Matylda/Łukasiewicz, Nudny rok
