mam TO

Czujesz się przytłoczony rutyną?
Dusisz się w powtarzalności codziennych działań?
Myślisz, że może uratować Cię już tylko urlop 
i to najlepiej egzotyczny, na końcu świata?

Zrób eksperyment!

Nie musisz wyjeżdżać.
Nie uciekając od swojego życia,
bądź możliwie jak tylko się da UWAŻNY w tym, co akurat robisz.
Skup się na tym, cokolwiek to jest.
Poczuj krok, który stawiasz. 
Poczuj klawiaturę pod palcami,
rzecz, którą bierzesz do ręki żeby przełożyć w inne miejsce.
Poczuj gładkość mytego talerza, ciepłą wodę na dłoniach, zapach piany.
Cokolwiek robisz, rób to możliwie świadomie. 
Spiesz się mniej.
Bądź swoim własnym obserwatorem.
Jeżeli akurat robisz coś z niechęcią – poczuj tę niechęć.
Jak się objawia? Czujesz ją w brzuchu? W głowie?
I oddychaj.
A w czasie przerwy, 
obserwuj jak rozluźnia się Twoje ciało. 
Jak odpręża głowa

Niech eksperyment trwa cały dzień.
Pewnie na początku będziesz zapominał o uważności,
ale wracaj do niej (i obserwuj siebie) jak tylko sobie uprzytomnisz,
że znów działasz automatycznie.
Nie zapominaj oddychać.
A wieczorem w łóżku zrób podsumowanie.
Jak oceniasz to doświadczenie?
Czy czujesz się mniej zmęczony? Bardziej spokojny?
I obserwuj tego, który robi to posumowanie ;)

Teraz wiem, że skromność (cichość) jest cechą wielkości. 
Oznacza, że człowiek przekroczył sam siebie.
Niestety, nie jest to cecha popularna społecznie.
Niestety jest przeciwnie.

Chęć stania się kimś innym
jest marnotrawstwem osoby,
którą jesteś.
                      Marylin Monroe 

Najtrudniej jest przeżyć następne pięć minut.

Jedna z najbardziej zaskakujących zmian 

w sposobie myślenia, która we mnie zaszła 

dotyczy roli odprężenia w życiu człowieka.

Kiedyś myślałam, że to zbędne zawracanie głowy, strata czasu. 

Że ze wszystkim sobie poradzę ogarniając to umysłem.

I zwiększając tempo (!)

Nic bardziej mylnego.

Dopiero na poziomie głębokiego odprężenia,

rozluźnienia ciała i umysłu

wiemy co jest dla nas najlepsze, czego potrzebujemy.

Nikt tego nie wie lepiej od nas. 

Bo i skąd??

Kiedy pozwalamy  sobie na odprężenie,

nawiązujemy ze sobą głęboki, prawdziwy kontakt.

I ni stąd, ni zowąd, znajdujemy odpowiedzi 

na dręczące nas pytania i wątpliwości.

Ale jest jedno „ale”.

Żeby się prawdziwie odprężyć trzeba się poddać..

Trzeba się zgodzić na to co jest.

I przyjmować to, co się zdarza.

Dobre i złe. Przyjemne i niemiłe. 

Chwila po chwili.

Nie odpychać. Przygarnąć. Popatrzeć z bliska.

A wówczas napięcie znika..

Tu szukaj.
Tu jest wszystko. 

Don’t believe 
everything
you think.