jeszcze o złudzeniach

Gdy­by Az­ja­ta pop­ro­sił mnie
o opis Euro­py, zmuszo­ny byłbym
od­po­wie­dzieć: Jest to część świata
na­wie­dzo­na niewiary­god­nym złudze­niem,
że człowiek zos­tał stworzo­ny z nicze­go

i że je­go obec­ne na­rodzi­ny są
je­go pier­wszym wejściem w życie.

~ Arthur Schopenhauer

 

życie kochanie trwa tyle co taniec

(…) Bal to najdłuższy na jaki nas proszą,
nie grają na bis, chociaż żal,
zanim więc serca upadłość ogłoszą
na bal, marsz na bal

Niech żyje bal!
Bo to życie to bal jest nad bale!
Niech żyje bal!
Drugi raz nie zaproszą nas wcale!
Orkiestra gra!
Jeszcze tańczą i drzwi są otwarte!
Dzień warty dnia!
A to życie zachodu jest warte!

~ sł. Agnieszka Osiecka

gdy idę, to idę

Uczniowie zapytali rabbiego dlaczego
mimo wielu zajęć zawsze jest taki spokojny.
Na co on im odpowiedział:
„Gdy siedzę, to siedzę.
Gdy stoję, to stoję.
Gdy idę, to idę”.
Uczniowie poczuli się zakłopotani i pomyśleli,
że niezrozumiali właściwie. A więc zapytali ponownie:
„Rebe, i my tak robimy, ale co czynisz ponadto?”
On ponownie odpowiedział:
„Gdy siedzę, to siedzę.
Gdy stoję, to stoję.
Gdy idę, to idę”.
Wtedy uczniowie znowu: „Rebe, to co mówisz, czynimy również,
ale jesteśmy dalecy od twojej mądrości”.
Wtedy rabbi potrząsnął głową i powiedział:
„Nie! Gdy siedzicie, to już wstaliście.
Gdy stoicie, to już wyruszyliście w drogę.
Gdy idziecie, to już doszliście”.

~ opowieść chasydzka

cały rok

Żeby naprawdę się z nimi [dziećmi] porozumieć,
trzeba poćwiczyć głębokie skłony.
Musimy schylić się tak, by nasza twarz
znajdowała się na poziomie ich twarzy.
Musimy próbować wejść w ich świat
i przestać mówić im o naszym świecie.
Musimy ich słuchać.
Pytać, co widzą, co czują i słyszą.
Ku waszemu zdziwieniu może się okazać,
że to dzieci mogą was czegoś nauczyć.
Może naprowadzą was na ślad jakiegoś
dawno zapomnianego skarbu, który
był kiedyś wami.

~ Leo F. Buscaglia, Radość życia